Kazım Acer

1962 Yılında  Afşin’in Haticepınarı köyünde doğdu. İlkokulu köyünde okudu.

 

Yaklaşık 2 yaşlarında iken annesini kaybetti ve kız kardeşiyle beraber üvey annesi tarafından büyütüldü. İlk eserini 1979 Yılında vermeye başladı. Yaklaşık 70-80’e yakın şiiri vardır. Kürtçe yazılmış parçalar da vardır. Maddiyat dolasıyla eserlerini bir türlü çıkaramadı.  1982 Yılında yani evlendiği sene askere gitti. Bir kız, iki erkek olmak üzere üç evlat sahibidir.

 

Eserlerinin çoğu çobancılık yaptığı ve zamanında sıla özlemi çektiği için köye ait gurbetlik ve sıla özlemini anlatan yöresel ezgilerle doludur. Aşk, gurbet, sıla, yoksulluk, güncel konuları işleyen Kazım Acer, eserlerini  »Maşat Yaylası« adı altında topladı. Çoğu şiiri, saz eşliğinde söylenen türkü biçimindeki eserlerden oluşmaktadır.


Bazı şiirleri: Köyümüze, Zamansız, Doslar Halimi, Gördüm, Yobaz, İstanbul, Küskün, Sevmez Beni, İmkansız,  Geçti Ömrüm, Köyde Kaldı, Dost Bulamadım, Mekansız, Kandırmayın, Gelin, Derdo, Duamnlı Başım, Mezarlığa, Viran Oldu, Yamyam, Garip Kaldım, Papur Gardaş, Ali, Ben Köyüm’ü, Çoğaldılar, Yalan Oldu...

 

Maşat Yaylası

 

Maşat Yaylasına göçler çıkınca

Koyun kuzu dağlarda meleşince,

Örenli’de Miro Mehmet kavalını çalınca

İşte bizim elin yayla zamanı.

 

Maşat gediğine çıkınca yolun

İncebel’i, Eyüp Yatağı’nı düşünce,

Karakuyu,Kızılburun’u aşınca

İşte bizim elin gücün zamanı.

 

Yemyeşil dereler, çetin Kuşkaya’sı

Sinekonmaz’da Keyfo Ağa Yaylası,

Büyük Öz At Koyağı, Tuztaşı

İşte bizim elin yayla zamanı.

 

Maşat Yaylasında göçler inince

Yeller eser de dağlar ıssız kalınca,

Acer yüksek dağlara duman çökünce

İşte bizim elin karın kışın zamanı.